Voyage en Jordanie par BYBIA DE LILLE

Ce VOYAGE EN JORDANIE faisait parti de notre bucketlist depuis plus de trois ans. Je me souviens d’un soir où j’étais devant mon ordinateur à la quête des huit merveilles du monde (sept nouvelles et une ancienne). Ce soir-là, j’aperçus l’image du trésor de Pétra… j’ai été subjuguée par cette immense architecture et je n’avais qu’une idée en tête… partir à sa quête. Entre découverte architecturale, gastronomique, mais aussi humaine, la Jordanie fait partie de mes tops 3. Dans ce guide de voyage, vous trouverez tous mes conseils afin d’organiser au mieux votre Road trip en Jordanie. Nous y sommes allés entre le 22 et le 29 juin 2019. Vous êtes prêts ? Je vous y emmène !

via Jordanie — BYBIA DE LILLE

https://bybiadelille.com/2020/02/23/jordanie/

Les Divines Adoratrices ( et la place des femmes dans l’Egypte Antique)

Journal d'Histoire

Le fantasme des prêtresses

Les prêtresses égyptiennes, symboles exotiques de la prêtrise dans l’Egypte Antique, accumulent fantasmes et images érotiques. Entre simple suivante du prêtre et idée d’une prêtresse à moitié dénudée, officiant tard dans la nuit, pratiquant des rituels magiques et scandant des incantations ancestrales, les images que nous en avons sont nombreuses.
Mais au final, est-ce vraiment la réalité sur les prêtresses? N’y a t-il pas plus de reliefs et d’informations à propos de ces femmes vivants dans l’adoration et le culte de divinités?

La place des femmes dans l’Egypte Antique

Les femmes dans l’Egypte Antique

Pour comprendre le rôle et la place de la prêtresse dans la société égyptienne, il nous faut contextualiser la place des femmes chez les égyptiens. Nous ne parlerons ici ni des esclaves, ni de l’aristocratie et de la bourgeoisie, seulement des femmes libres du peuple.

La femme dans l’Egypte Antique a une…

Voir l’article original 1 689 mots de plus

See You in Iran – أراك في إيران

20228888_1442749729094194_8124197991388267585_n

 

 

See You in Iran (SYI) is an economic, social, and cultural travel platform helping to build new connections between Iranians and non-Iranians, as well as promoting more nuanced understandings of Iran. This platform, both physical and online, aims to intervene in the common connections and imaginations of Iran. The main source of connections and imaginations is currently structured by the global ‘Iranophobia’ project, endorsed by Western media and political elites. SYI aims to help change these forms of connections and imaginations, by enabling creative, tangible, and personal connections among people and by opening up new spaces for creation, interaction, and organization inside Iran.

About a year and a half after launching our online community as a Facebook group, we renovated a sixty years old three floors building in the heart of Tehran. The idea of opening a hostel in Tehran was grounded in our faith in the power of physical space in shaping the social life and creating face-to-face connections. The hostel thus became a platform for the embodiment of virtual connections into a corporeal socio-cultural form. Our hostel aims to circumvent borders, diaspora disconnections and other limitations that obstruct direct contact between locals and non-locals by relocating interactions domestically. Our Hostel, which was rated the “Top Choice Hostel in Tehran” by Lonely Planet, is the accommodation for cultural encounter. It features eight private rooms, two dorm rooms, an event-based café, a spacious outdoor garden and is run by a multilingual team. According to our travelers’ feedbacks, what makes us unique among others is mainly our ambience, cultural activities and friendly staff. Simultaneous to the opening of the hostel, See You in Iran began to regularly produce socio-cultural contents and organise English-language events under the umbrella of a Cultural House through which foreigners and Iranians can connect.

مجموعه See You in Iran پلتفرمی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای سفر است که تلاش دارد تا ارتباطات جدیدی میان ایرانیان و غیرایرانیان برقرار سازد تا فهم دقیق‌تری از ایران را ترویج دهد. هدف این پلتفرم، که هم آنلاین و هم فیزیکی است، مداخله در ارتباطات و ذهنیت‌های رایج در مورد ایران است. در حال حاضر، منبع اصلی این ارتباطات و ذهنیت‌ها توسط پروژه اقتصادی و سیاسی «ایران‌هراسی» ساخته می‌شود و توسط رسانه‌ها و سیاستمداران غربی تأیید میشود. هدف See You in Iran تلاش برای تغییر این شکل از ارتباطات و ذهنیت‌هاست که این مهم از طریق میسر کردن ارتباطات شخصی، ملموس و خلاقانه میان افراد و گشودن فضاهای جدید برای خلاقیت، تعامل و تولید فرهنگی و اجتماعی داخل ایران دنبال می‌شود.

پس از گذشت یک سال و نیم از راه‌اندازی جامعه آنلاین گروه فیسبوک، ساختمانی سه طبقه با قدمت بیش از شصت سال را که در مرکز شهر تهران واقع شده است بازسازی کردیم تا بتوانیم ایده راه‌اندازی هاستل خود را تحقق بخشیم. این ایده از باور ما به قدرت فضای فیزیکی در شکل‌دهی به زیست اجتماعی و خلق روابط چهره به چهره نشأت میگیرد. هدف هاستل ما عبور از مفهوم مرز و سایر محدودیت‌هایی است که مانع ارتباط مستقیم میان محلی‌ها و مسافر می‌شود و این هدف را از طریق بازیابی تعاملات این دو گروه در داخل کشور دنبال می‌کند. هاستل ما، که در Lonely Planet به عنوان «هاستل برگزیده تهران» ارزش‌گذاری شده است، فضایی اقامتی برای مواجهه فرهنگی هست که دارای هشت اتاق خصوصی، دو اتاق اشتراکی، یک کافه رخداد-محور و یک حیاط بزرگ است و توسط تیمی چندزبانه اداره می‌شود. با استناد به بازخوردهای مسافران ما، آنچه که هاستل ما را نسبت به سایر هاستل‌های تهران متمایز میکند فضای صمیمانه و راحت، فعالیت‌های فرهنگی و رفتار دوستانه ماست. علاوه بر موارد فوق، همزمان با افتتاح هاستل، مجموعه See You in Iran با تولید محتوای مداوم فرهنگی-اجتماعی و برگزاری رخدادهای متنوعی به زبان انگلیسی تحت نام «خانه فرهنگی» تقویت ارتباط ایرانی‌ها و غیر ایرانی‌ها را گسترش داد.

https://seeyouiniran.org/about-see-you-in-iran/

La folle épopée du Koh-I-Noor, diamant des Indes

couronne-britannique

Le Koh-I-Noor est sans nul doute le plus fascinant des joyaux qui composent le trésor de la couronne britannique, mais aussi, paradoxalement, le moins « anglais » de tous. Ses pérégrinations dignes des romans de cape et d’épée sont avant tout celles de la culture indienne. Il est le symbole même de son histoire chaotique, parfois violente.

https://cultureasy.media/2020/06/17/la-folle-epopee-du-koh-i-noor-diamant-des-indes/

Диафильм – Халиф-Аист (Диафильмы.su)

 

Давайте с вами немного окунемся в прошлое… Вспомним, как вечерами собирались всей семьей и просматривали любимые диафильмы. Непередаваемое чувство ностальгии так и захватывает, когда вспоминаешь все эти цветастые картинки, героев любимых сказок и интересные истории, каждая из которых по-своему уникальна. Да, позже всеобщий интерес захватили телевизоры, DVD-проигрыватели, компьютеры… Но в них нет той волшебной атмосферы, того настроения, которое нам с вами дарили диафильмы. А что, если мы скажем, что это прошлое можно вернуть?

http://diafilmy.su/

Hala Qasqas – هلا قصقص

 

 

 

أعزائي المشتركين ، أدعوكم إلى السفر عبر الشبكات الاجتماعية من خلال استشارة منشورات هلا قصقص

هالة قصقص كاتبة أكاديمية وباحثة في الفن الإسلامي وتراث العمارة. نشرت العديد من الكتب والمقالات حول التراث الثقافي والمعماري الإسلامي. لديها ماجستير في الهندسة المعمارية الداخلية ودكتوراه في تاريخ الفن.

https://www.halaqasqas.com/

https://www.facebook.com/hala.qasqas.83

 

 

Ce diaporama nécessite JavaScript.

برنامج تاريخي ثقافي من إعداد وتقديم الباحثة الدكتورة هلا قصقص، يسلط الضوء على مقتطفات من التراث المادي واللامادي في العالم العربي الإسلامي.

 

 

 

 

La República de Sudán del Sur

gettyimages-559311031-2048x2048

(Foto Getty Images : https://www.gettyimages.com.mx/fotos/sudan-del-sur)

Sudán del Sur, oficialmente República de Sudán del Sur​ es un país soberano sin litoral​ ubicado en África Oriental, con capital en la ciudad de Yuba.

Sudán del Sur limita con Sudán al norte, Etiopía al este, Kenia, Uganda y la República Democrática del Congo al sur y con la República Centroafricana al oeste.

El territorio que actualmente conforma Sudán del Sur fue parte del Sudán Anglo-Egipcio y después, de la República de Sudán desde su independencia en 1956.

Sudán del Sur, habitada por múltiples etnias nilóticas principalmente cristianas y animistas, quedó bajo el dominio del sector norsudanés, de predominancia árabe y musulmana.

En septiembre de 1983, el entonces presidente de Sudán, Yaafar Mohammed Numeiri, creó un estado federal que incluía tres estados federados en Sudán del Sur, pero más tarde los disolvió, lo que desdencadenó el inicio de la segunda guerra civil entre las tropas sudanesas y el secesionista Ejército de Liberación del Pueblo de Sudán.

El gobierno sudanés permitió la autonomía de la región tras un acuerdo de paz firmado el 9 de enero de 2005 en la ciudad keniana de Naivasha.

En virtud de este acuerdo, Sudán del Sur se convirtió en una región autónoma de Sudán con su propio gobierno y una Constitución interina, aprobada el 5 de diciembre de 2005, que definió la celebración de un referendo de independencia entre el 9 y el 15 de enero de 2011.

El 7 de febrero de 2011 se hicieron públicos los resultados oficiales, que arrojaron un apoyo del 98,83 % a los partidarios de la independencia, la cual fue proclamada el 9 de julio de 2011.11​ Sudán del Sur se convirtió así en el estado soberano más joven del mundo, condición que aún ostenta en la actualidad.

En marzo de 2015, Sudán del Sur ingresó como el miembro 134 del G-77.

Sudán del Sur ha sufrido violencia étnica y ha estado en una guerra civil desde 2013; y a partir de 2017, tenía la puntuación más alta en el Índice de Estados Frágiles (antes, el Índice de Estados Fallidos), superando a Somalia.

https://es.wikipedia.org/wiki/Sud%C3%A1n_del_Sur

 

 

Les norias de l’Oronte en Syrie

Photo-itroduction--500x375

Les fleuves et les rivières du Proche-Orient ont toujours attiré l’homme qui s’est installé sur leurs rives, créant villages et villes, dont certains sont devenus des centres de civilisation. Avec la révolution agricole, l’eau est devenue une ressource plus importante encore, notamment dans les milieux arides où l’agriculture, surtout en été, n’est pas possible sans irrigation. C’est pourquoi l’homme a commencé à chercher les moyens les plus efficaces d’optimiser l’utilisation de l’eau de surface, autant pour l’agriculture que pour l’alimentation des agglomérations riveraines.

Puiser, remonter et transporter ou canaliser l’eau sont les trois objectifs qui ont généré l’invention de tous les moyens d’exploitation de l’eau, en commençant par le seau, la jarre et l’outre. Ce sont là des systèmes primitifs ne convenant que pour un usage domestique ou pour irriguer des surfaces limitées. En parallèle, la recherche de sources d’énergie fut aussi une préoccupation importante qui a abouti à l’invention des machines élévatoires. Mais à l’origine, c’est l’animal qui a été la source unique d’énergie dans les systèmes anciens de puisage de l’eau.

https://archeorient.hypotheses.org/11716

The World’s First Oils

630526_web_crop

 

It might come pure in an iridescent, apothecary-sized, hand-labeled bottle in a boutique, or it might come mixed as an ingredient in a family-sized bottle of what-have-you in a hypermarket. Either way, they come from one of the world’s oldest traditions for good living, one that still thrives where it began, and that still moves not only west, but to the world.

https://www.aramcoworld.com/Articles/May-2020/The-World-s-First-Oils

Der Traum vom Orient – Karl von Diebitsch

Neuruppin_Tempelgarten_Eingangstor

Neuruppin Tempelgarten : Seine heutige Gestalt erhielt der Tempelgarten ab 1853 durch die Neuruppiner Kaufmannsfamilie Gentz.

Für die Baulichkeiten gewann die Familie den seinerzeit berühmten Orientalistik-Architekten Carl von Diebitsch, die Villa, das Gärtnerhaus mit stilisierten Minarett, die Eingangstore und Umfassungsmauern samt einer angedeuteten Bastion in orientalisierender Form.

http://www.tempelgarten.de/

Karl von Diebitsch gehörte zu den an der Berliner Bauakademie geschulten Baukünstlern aus der Nachfolge Karl Friedrich Schinkels. Begeistert von der maurischen Architektur, die er auf einer Studienreise nach Nordafrika und Spanien kennenlernte, wurde ihm die arabische Baukunst zum architektonischen Ideal. Er galt seiner Zeit als führender Spezialist für den maurischen Stil und konnte diesen vor allem im Bereich der Innendekoration verwirklichen.

https://www.kulturstiftung.de/der-traum-vom-orient/

 

Cliquer pour accéder à naegelke_2017.pdf

Il Jainismo: la religione dei « Vincitori »

La Musa Inquietante

Insieme all’Induismo e al Buddhismo, il Jainismo è una delle tre più antiche tradizioni religiose indiane ancora esistenti e parte integrante della credenza e della pratica religiosa dell’Asia meridionale. Il nome « Jainismo » deriva dal verbo sanscrito ji, « conquistare ». Si riferisce alla battaglia ascetica che i Jaina devono combattere contro le passioni e i sensi corporei per ottenere l’illuminazione, l’onniscienza e la purezza dell’anima. Quei pochi individui che hanno raggiunto l’illuminazione sono chiamati Jina (letteralmente, « Vincitori »), mentre i fedeli, religiosi e laici, sono chiamati Jaina (« Seguaci dei vincitori »).

By Harjeetsinghnarang - Own work, CC BY-SA 3.0

Vardhamana Mahavira, il fondatore storico del Jainismo, è vissuto fra il 540 e 468 a.C., nello stesso periodo che vede anche l’apostolato del Buddha, e nelle stesse regioni dell’India nord-orientale. Ma, secondo la dottrina Jainista, egli sarebbe stato preceduto, a partire da epoche incalcolabilmente lontane, da altri 23 Tirthamkara, « Creatori del guado » detti appunto anche Jina.
Nel I secolo d.C., uno…

Voir l’article original 2 280 mots de plus